MIGA

Miga trafiła do placówki zajmującej się zdrowiem i dobrostanem zwierząt w Hiszpanii. Do tego samego miejsca, w którym każdego dnia opieką otaczane są koty. Tym razem w jednym z metalowych boksów siedziała młodziutka mewa. Była przytomna, obserwowała otoczenie i jadła, chociaż jej całkowicie zniszczone skrzydło bezwładnie zwisało pod maleńkim ciałem.

W tej placówce mewy obejmuje procedura eutanazji. Zdrowe pisklęta i dorosłe ptaki bywają potajemnie wypuszczane na wolność. Ranne nie mają takiej możliwości. Osoba, która zazwyczaj zajmuje się ratowaniem mew, również odmówiła przyjęcia Migi. Pomaga wyłącznie ptakom, które po zakończeniu leczenia będą mogły ponownie latać. Skrzydło tej małej już wtedy było martwe. Tym samym uznano, że nie ma dla niej dalszej drogi.

Ale Miga jadła. Sięgała po kolejne kawałki pokarmu jak każde głodne dziecko. Jej opiekunka patrzyła na nią i widziała nie „mewę, która już nie poleci”, ale maleńkie zwierzę, które chce żyć. Zrobiła zdjęcie, opisała nam całą sytuację i poprosiła, abyśmy wspólnie spróbowali ją uratować.

Od tej chwili historia Migi stała się również naszą akcją. Daliśmy jej imię Miga - po hiszpańsku „okruszek”. Ale wystarczy na nią spojrzeć, aby odruchowo powiedzieć: Migusia. Kilka okruszków pokazało, że mała się nie poddaje. My również nie zamierzamy.

Tym razem nie ma przed nami konia, psa ani kota. Jest młodziutki ptak z jednym martwym skrzydłem. Zmienił się gatunek zwierzęcia, ale nie zmienił się powód, dla którego pomagamy. Migusia cierpi, a przed nią znajduje się konkretna droga ratunku. Dlatego razem z opiekunami w Hiszpanii organizujemy dla niej operację i dalszą pomoc.

Kość skrzydła jest całkowicie złamana, a tkanki obumarły. Skrzydła nie da się uratować i trzeba je amputować. Dopiero wtedy Migusia otrzyma szansę na przeżycie. Po zabiegu będzie potrzebowała intensywnej opieki, leków, kontroli i czasu, aby jej niewielki organizm poradził sobie z tak ogromnym obciążeniem.

Ta akcja ma konkretny plan także na później. Udało się znaleźć człowieka, który opiekuje się mewami niezdolnymi do lotu. Po zakończeniu leczenia Migusia będzie więc miała bezpieczne miejsce i opiekę dostosowaną do życia ptaka, który nie może wrócić na wolność. Nie walczymy o podtrzymywanie jej życia bez perspektyw. Walczymy o operację, ulgę w cierpieniu i dalsze życie w odpowiednich warunkach.

Migusia nigdy nie wzbije się w powietrze. Ale lot nie jest warunkiem, który zwierzę musi spełnić, aby otrzymać pomoc. Dzisiaj żyje, je, reaguje na otoczenie i czeka na operację. Dzisiaj również my wchodzimy w tę walkę.

Prosimy, pomóż nam przeprowadzić Migusię przez amputację i intensywne leczenie. Wpłać choć kilka złotych i udostępnij jej historię. Skrzydła Migi już nie uratujemy. Migę możemy.