Layla

Nazwaliśmy ją Layla.
Bo noc w Egipcie bywa bezlitosna.
A Layla takich nocy przeżyła więcej, niż jakiekolwiek zwierzę powinno.

Znaleziono ją przy drodze.
Nie z jedną raną.
Z wieloma.

Na jej ciele były rozległe, głębokie rany tkanek miękkich. Tak głębokie, że w niektórych miejscach widoczna była kość. Skóra rozerwana. Tkanki martwicze. Zakażenia. Urazy w różnych stadiach gojenia, co oznacza jedno – to nie był jeden wypadek. To było długotrwałe cierpienie, noc po nocy, bez żadnej pomocy.

Takie obrażenia nie powstają „nagle”.
To nie jest jeden moment.
To proces bólu, który trwa.

Rany w miejscach ruchomych, poddawanych ciągłemu napięciu. Bez zabezpieczenia. Bez leczenia. Bez opatrunków. Z ryzykiem sepsy, dalszego rozpadu tkanek i bólu, którego nie da się opisać.

Layla przeżyła coś, czego żadne zwierzę nie powinno przeżyć.
I przeżyła tylko dlatego, że ktoś w końcu się zatrzymał.

Została natychmiast zabrana do kliniki.
Dziś jest pod opieką naszych zaprzyjaźnionych lokalnych działaczy. Tych samych, którzy ratowali Fridę, Rapera i wiele innych psów ze schroniska, w którym przebywa blisko tysiąc zwierząt. Miejsca, które znamy. Z którym współpracujemy. Które wspieramy od lat.

Ta akcja jest częścią projektu Zwierzęta bez Granic.
W Egipcie jesteśmy od 2022 roku. Stale. Leczymy. Działamy. Reagujemy. Bo tylko obecność na miejscu daje realną szansę takim psom jak Layla.

Przed nią długie, etapowe leczenie.
To nie jest jeden zabieg.
To oczyszczanie ran. Leczenie zakażeń. Opatrunki specjalistyczne. Kontrole. Czas. Bardzo dużo czasu. Każdy taki uraz to osobny przypadek, wymagający indywidualnych decyzji i stałej opieki.

Zbieramy środki na jej leczenie.
Na klinikę. Na zabiegi. Na leki. Na opiekę i rekonwalescencję.
Na realną szansę, żeby jej ciało przestało być polem walki.

To nie będzie szybkie.
To nie będzie łatwe.
Ale wiemy, co robimy.

Jeśli byliście z nami przy Fridzie. Przy Raperze. Przy innych psach z Egiptu.
Dziś prosimy – bądźcie też przy Layli.

Bo ona już wystarczająco długo była sama w tej nocy.