Czarek

Dobrze myślisz – ktoś niezbyt się wysilił, żeby nadać Czarkowi to imię.
Ani wyrafinowane, ani kreatywne. Nietypowe – nawet jak dla kucyka.
I choć wszystkim nam wydaje się, że nie pasuje do niego, to bardzo dobrze oddaje jego los.
Czarek to kuc do przekazywania z rąk do rąk.

Od urodzenia hodowany na sprzedaż, aż do ostateczności.
Nikt nie interesował się jaką ma osobowość. Nikt się do niego nie przywiązywał.
Przez to on też do nikogo nie mógł. Nie poznał żadnych uczuć.
Jeśli już to na pewno żadnych pozytywnych.

Tak powstał Czarek – imię wybrane, żeby mieć co w papier wpisać.
Przekazać dalej i dać sobie z nim już spokój na zawsze…

Przyprowadzam go jednak dzisiaj do Ciebie i pytam…czy Ty też w nim nic nie widzisz?
Pytam bez prowokacji, bo wiem że dla mnie jak i dla Ciebie odpowiedź jest prosta.
W Czarku można zakochać się od pierwszego wejrzenia.

Ale jak ktokolwiek miałby go zauważyć, skoro był jak towar?
Z obórki na furgonetkę, z furgonetki przez korytarz przepędowy, z korytarza na trap…
Cały cykl życia biednego kuca.

Dziś kontaktuję się z Tobą w imieniu stworzenia z charakterem i uczuciami, które mu odbierano. Żeby ręce kojarzone z ciągnięciem, szarpaniem, przeganianiem zamieniły się w dłonie, które dają ciepło i opiekę.

Zbieramy dla Czarka na początek 2000 złotych.
Nie dostatnie za to wiele, ale więcej niż dotychczas – weterynarz, kowal, ciepły boks i siano.
Przede wszystkim jednak wspaniałe towarzystwo.
Przyjaciół i miłość, której nie był w stanie zaznać.
Pokażemy wszystkim jak cudownie Czarek potrafi cieszyć się życiem.
Wystarczyło tylko dać mu taką szansę.