Wyciągamy rękę do Juniora. Na zdjęciu mieści się tuż przy jego pysku. Za nim stare zabudowania, metalowe ogrodzenie, pod nogami resztki słomy. Listopad. Coraz mniej dnia, coraz więcej chłodu, przed którym trzeba zwierzętom zapewnić schronienie. A my stoimy u handlarza i próbujemy znaleźć sposób, żeby ten mały koń nie wyjechał stąd na rzeź.
Junior został skupiony tak jak wiele innych koni. Trafił tutaj, gdzie można go sprzedać dalej i na nim zarobić. Nie przyjechał do człowieka, który szykował dla niego boks, wybierał towarzysza na padok i zastanawiał się, jak przyjmie go stado. Tutaj trzeba ustalić cenę i znaleźć kupca. A jeśli kupiec chce zabrać konia na ubój, to również można zamknąć sprzedaż.
Popatrz na Juniora. Potargana grzywa, ciemna sierść, jaśniejszy pysk. Tak łatwo wyobrazić go sobie wśród naszych kucyków. Jak podchodzi z nimi do siana, poznaje wybieg, zatrzymuje się przy opiekunie. Tyle zwyczajnych rzeczy mogłoby jeszcze wypełnić jego życie. Tymczasem dzisiaj trzeba przekonać człowieka, żeby dał nam czas na zebranie pieniędzy.
Bo nadchodzi zima, a wraz z nią rachunki. Za siano, słomę, prąd, wodę. Każdy kolejny dzień postoju konia kosztuje. Wiesz o tym również z naszych apeli. Utrzymanie zwierząt to codziennie pełne paśniki, wymieniana ściółka, dostawy, za które trzeba zapłacić. U nas te wydatki pozwalają uratowanym koniom przeżyć kolejną zimę. U handlarza koszt utrzymania może przesądzić o tym, jak szybko koń ma wyjechać.

Może dawniej Junior mógłby jeszcze poczekać na kupca, który zapłaci więcej. Postać kilka tygodni, doczekać innej okazji. Dzisiaj wszystko drożeje, a każdy dzień oznacza dokładanie do zwierzęcia przeznaczonego na sprzedaż. Dlatego tak trudno prosić o czekanie. Dla Juniora ten czas jest szansą na życie. Dla człowieka, który go sprzedaje, oznacza kolejne wydatki.
I właśnie pomiędzy tymi rachunkami jest on. Trzeba go nakarmić również jutro. Dołożyć słomy również pojutrze. A my bardzo chcemy, żeby nikt nie uznał, że najprościej będzie już tego nie robić i oddać go na najbliższy transport.

Dlatego dzisiaj przychodzimy do Ciebie z jego zdjęciami.
Wiesz, jak wyglądają dalsze ciągi takich historii. Najpierw prosimy o pomoc dla konia u handlarza, później pokazujemy przyjazd, pierwsze chwile u nas, poznawanie stada. Bardzo chcemy móc pokazać Ci również przyjazd Juniora. Zdjąć z niego sznur, sprawdzić stan zdrowia, zająć się kopytami. Poznać go podczas codziennej opieki, kiedy nie trzeba już będzie zastanawiać się, komu zostanie sprzedany.
Przed nami miesiące karmienia i opieki nad naszymi zwierzętami. Wiemy, jak wiele pracy i kosztów przyniesie zima. A jednak chcemy przygotować miejsce również dla niego. Dołożyć siana do paśnika, rozścielić słomę i przyjąć odpowiedzialność za kolejnego konia. Potrzebujemy Twojej pomocy, żeby najpierw móc go stamtąd zabrać.
Jeśli możesz, dołóż do zadatku Juniora piątaka, dychę, dwadzieścia złotych. Tyle, ile dzisiaj możesz przeznaczyć na jego ratunek. Udostępnij ten apel. Junior ma czas do 14 grudnia – wtedy mija termin jego wykupu. Żeby go ocalić brakuje ostatnich 1400 zł.
Kiedy następnym razem wyciągniemy do niego rękę, bardzo chcielibyśmy już móc poprowadzić go do naszego transportu. Zabrać go tam, gdzie będzie miał miejsce również wtedy, gdy przyjdzie kolejny rachunek.

Koniec zbiórki
14 grudnia, 2026
Wpłać darowiznę bezpośrednio na konto Fundacji.