Tosia

Tosia całe życie była przy jednej rodzinie. Znała swoich ludzi, swoje miejsce, swój rytm dnia. Przez lata była potrzebna. A potem się zestarzała. Przyszły wakacje, potrzebne były pieniądze i właśnie wtedy Tosia została sprzedana na ubój. Szybko. Bez szukania domu. Bez myślenia, co będzie dalej. Bez pytania, czy po tylu latach należy jej się jeszcze coś więcej niż miejsce u handlarza. Człowiek zaplanował wyjazd, policzył pieniądze i w tym rachunku znalazło się życie starej klaczy. Urlop minie. Pieniądze zostaną wydane. A Tosia mogłaby za kilka tygodni przestać istnieć.

Dziś właśnie w ten sposób została przedstawiona handlarzowi. Nie jako koń, który spędził z jedną rodziną całe życie. Nie jako zwierzę, które znało jeden dom i jednych ludzi. Tutaj liczy się to, że jest stara, że została sprzedana i że ktoś ma za nią zapłacić. Handlarz dał termin do 28 sierpnia. Do tego czasu Tosia jest jeszcze koniem z imieniem, o którego możemy walczyć. Później wszystko może skończyć się bardzo szybko. I właśnie dlatego nazwaliśmy ją Tosią. Bo nie chcemy, żeby była kolejną starszą klaczą stojącą gdzieś w kolejce do transportu. Chcemy, żebyś ją zapamiętał. Żebyś wiedział, dla kogo dziś prosimy o 10 zł, 20 zł, o jedno udostępnienie, o kilka minut Twojej uwagi.

Spróbuj pomyśleć tylko o jednym. Całe życie należysz do jednego miejsca. Każdego dnia widzisz tych samych ludzi. Znasz głosy, kroki, drogę do stajni, porę karmienia. Nie zastanawiasz się, czy któregoś ranka ktoś postanowi, że już do tego świata nie należysz. Tosia również nie mogła tego wiedzieć. Nie rozumiała, że pewnego dnia starość stanie się argumentem przeciwko niej. Że zabraknie dla niej miejsca właśnie wtedy, kiedy najbardziej potrzebuje spokoju. I że człowiek, któremu oddała całe swoje końskie życie, na końcu wybierze kilka tysięcy złotych.

I chyba właśnie to jest w tej historii najokrutniejsze. Tosia nie zawiodła. Nie przestała być dobrym koniem. Nie zrobiła niczego, za co należałoby ją ukarać. Po prostu przestała być młoda. A przecież starość nie jest winą. Stary koń nie staje się mniej żywy tylko dlatego, że wolniej chodzi, potrzebuje więcej opieki i nie daje już człowiekowi tego, co dawał kilkanaście lat wcześniej. Nadal czuje strach. Nadal szuka bezpieczeństwa. Nadal potrzebuje swojego miejsca. I właśnie teraz możemy sprawić, że Tosia pierwszy raz od chwili sprzedaży nie będzie dla kogoś wydatkiem, problemem ani sposobem na szybkie pieniądze. Będzie po prostu Tosią.

Handlarz dał nam czas do 28 sierpnia, ale prawdziwy alarm trwa już teraz. W ciągu najbliższych 3 dni musimy wpłacić 1000 zł zaliczki. Bez niej nie zatrzymamy sprzedaży. Bez niej wszystkie dalsze plany nie mają znaczenia. Dlatego nie odkładaj Tosi na jutro. Jeżeli możesz dać 10 zł, daj 10 zł. Jeżeli możesz 20 zł, niech będzie 20. Nie szukamy jednej osoby, która zrobi wszystko. Szukamy ludzi, którzy zrobią swoją małą część i razem postawią między Tosią a transportem mur, którego nie da się już przesunąć.

Przez lata razem z Wami uratowaliśmy ponad 3000 koni. Każdy z nich kiedyś był właśnie w takim miejscu. Miał termin. Cenę. Handlarza, który czekał na decyzję. I ludzi po drugiej stronie ekranu, którzy mogli pomyśleć, że ich kilka złotych niczego nie zmieni. A jednak zmieniało. Dziesiątka do dziesiątki. Udostępnienie do udostępnienia. I nagle koń, dla którego wszystko było już ustalone, zamiast do rzeźni jechał do nas.

Teraz przyszła kolej na Tosię.

Nie cofniemy chwili, w której jej rodzina zdecydowała, że wakacje są ważniejsze niż jej starość. Nie oddamy jej tamtych ludzi i nie napiszemy od nowa lat, które z nimi spędziła. Możemy jednak napisać dalszy ciąg. Taki, w którym nikt już nie będzie pytał, czy Tosia jeszcze się opłaca. Taki, w którym będzie mogła wyjść na trawę, stanąć obok innych koni, położyć głowę nad żłobem i wiedzieć, że następnego dnia nadal będzie w tym samym miejscu. 1000 zł. 3 dni. Tyle dzieli nas od pierwszego kroku.

Proszę Cię, nie przewijaj dziś Tosi dalej. Nie pozwól, żeby była kolejnym starym koniem, którego człowiek pozbył się w chwili, kiedy przestał go potrzebować. Wpłać dla niej tyle, ile możesz. Pokaż ją komuś. Puść ten alarm dalej.

Bo dla jej rodziny ta historia już się skończyła. Dla nas ma się właśnie zacząć❤️