Józia

Całe życie pracowała w rekreacji.

Niosła ludzi. Ich chwile, ich odpoczynek, ich „jeszcze raz”. Dzień po dniu, sezon po sezonie. To, co dla innych było przyjemnością, dla niej było codziennością.

Aż przestała nadążać.

Józia dziś ledwo chodzi. Każdy krok to wysiłek, który widać z daleka. Ciało zmęczone, wychodzone, jakby wszystko, co miała, już oddała.

I wtedy zmienia się wszystko.

Z konia staje się ciężarem.
Z życia - kosztem.
Z obecności - problemem.

Bo nie ma już w tym ekonomii.

Nie ma nic, co można jeszcze wziąć.

I właśnie takie konie znikają.

Bo one naprawdę nie mają nic w zamian. Nie mają siły, nie mają „wartości”, nie mają żadnej karty przetargowej, którą mogłyby przekonać, że warto je zatrzymać.

Poza jednym.

Chęcią życia.

Cichą, nieśmiałą, jakby same nie były pewne, czy jeszcze mogą jej chcieć. Widzimy to często. Te stare konie, które patrzą tak, jakby przepraszały za to, że jeszcze są.

Józia też tak patrzy.

I dlatego dziś jesteśmy tu razem z Tobą.

Zbieramy 2000 zł na badania, diagnostykę i na to, żeby sprawdzić, ile jeszcze możemy jej dać i jak zatrzymać to, co już się zaczęło. Ale też na coś więcej.

Na moment, w którym pierwszy raz od bardzo dawna nie musi nic robić, żeby zasłużyć na godne życie.

Na spokojne jutro.

Na dzień, w którym słońce naprawdę wstanie też dla niej.

Bo ona nie ma nic, czym mogłaby Cię przekonać.

Może tylko żyć.

I to właśnie o to dziś prosimy.

O szansę dla Józi.

Bo ona naprawdę Cię potrzebuje.