Sami

Przez ostatnie lata Egipt pokazywaliśmy Wam wiele razy. Były konie przy piramidach, osły, psy zbierane z ulic, zwierzęta poranione, wycieńczone, takie, obok których człowiek potrafił przejść i po prostu pójść dalej. Kotów było u nas z Egiptu niewiele. I to jest trochę przewrotne, bo przecież kiedy myślisz o tym kraju, kot pojawia się niemal od razu. Tysiące lat temu miał tam swoje miejsce, swój symbol, swoją historię. Dzisiaj jeden z nich leżał na ulicy z krwią przy pyszczku i ciałem tak poturbowanym, że nie był w stanie normalnie się podnieść. Nazwaliśmy go Sami.

Nasi zaprzyjaźnieni działacze na miejscu zabrali go stamtąd i zaczęli działać. Sami nie pojechał więc dalej ulicą, nie został kolejnym zdjęciem przesłanym nam z Egiptu. Trafił pod opiekę i do lekarza. I wtedy dopiero zobaczyliśmy skalę tego, z czym przyszło mu się mierzyć. Złamany kręgosłup, uszkodzona szczęka, problem z płucami, krwawienie z nosa i konieczność sprawdzenia, czy wewnątrz nie dzieje się jeszcze coś więcej. Dzisiaj jego organizm trzeba najpierw nawodnić, ustabilizować, dokładnie zbadać i przygotować do dalszego leczenia. Później przyjdzie czas na kolejne decyzje i zabiegi.

Sami na razie sam nie zrobi jeszcze wielu rzeczy. Nie usiądzie tak po prostu i nie podejdzie do miski, kiedy zgłodnieje. Przy jedzeniu potrzebuje pomocy, trzeba podać mu pokarm i poczekać, aż przełknie. Ale właśnie tutaj chcemy postawić przecinek, a nie kropkę. Bo dzisiaj Sami potrzebuje człowieka przy niemal wszystkim, ale nie chcemy, żeby tak wyglądało jego jutro. Chcemy doczekać dnia, kiedy sam sięgnie po jedzenie. Kiedy sam wybierze sobie miejsce do spania. Kiedy po raz pierwszy spróbuje zrobić coś bez ręki, która go podtrzymuje. I do tego dnia trzeba go teraz po prostu przeprowadzić.

Po to od lat tworzymy w Egipcie te wszystkie relacje. Po to wracamy, poznajemy ludzi i pracujemy z tymi, którym możemy zaufać. Bo kiedy pojawia się Sami, nie mamy czasu dopiero zastanawiać się, kto może po niego pojechać. Nasi ludzie są na miejscu. Mogą go zabrać, zawieźć do lekarza, zostać przy nim i dać nam znać, czego potrzeba dalej. A wtedy pojawiacie się Wy. I nieraz już razem robiliśmy z takiego pierwszego zdjęcia zupełnie ostatnie, na którym zwierzę wyglądało tak, jakby należało do innej historii.

Dzisiaj bardzo chcemy zrobić to właśnie dla Samiego. Nie będziemy obiecywać Ci, że za kilka dni będzie biegał, bo przy takich obrażeniach nikt nie może tego uczciwie obiecać. Ale Sami ma przed sobą leczenie. Ma ludzi obok. Ma plan działania. I ma szansę, żeby jego historia nie skończyła się na egipskim chodniku. Teraz trzeba opłacić diagnostykę, leczenie, dalszą opiekę i wszystko, czego będą wymagały jego obrażenia, kiedy organizm pozwoli zrobić następny krok.

Tyle razy prosiliśmy Was o konie z Egiptu. O osły. O psy. Dzisiaj prosimy Was o jednego kota. O Samiego. Tego, który teraz potrzebuje pomocy, żeby przełknąć kolejny kęs, ale którego chcemy pewnego dnia zobaczyć przy własnej misce, bez niczyjej pomocy.

Sami dziś jeszcze nie potrafi zrobić wszystkiego sam. Ale nie musi też walczyć sam. Ma nas. Ma Was. I od tego właśnie możemy zacząć. ❤️