Kocięta

„Daj im coś do jedzenia i będzie dobrze” - tak czasem myśli człowiek, kiedy patrzy na małe, znalezione kocięta.

Tylko że tutaj nie chodziło już o miskę.

Tutaj chodziło o gramy. O wodę, której w tych ciałach było dramatycznie za mało. O siły, które kończyły się szybciej, niż powinny. O trzy małe organizmy, które zostały zostawione same w momencie, kiedy nie miały jeszcze żadnych narzędzi, żeby same przetrwać.

Bo mały kot nie ma zapasu na porzucenie.

Nie ma planu awaryjnego. Nie ma siły dorosłego zwierzęcia. Nie ma kilku dni „jakoś to będzie”. Ma tylko ciało, które bardzo szybko zaczyna gasnąć, jeśli nikt nie poda jedzenia, wody i ciepła.

Kiedy znalazła je nasza wolontariuszka, nie było czasu na czekanie. Maluchy natychmiast trafiły do weterynarza. Diagnoza była brutalnie prosta: skrajne odwodnienie, ogromne wychudzenie, krytycznie niska waga. To nie były kocięta, którym wystarczyło dać miskę i ciepły kąt. To były trzy małe życia na granicy sił, które trzeba było zacząć ratować od razu.

Dziś są u wolontariuszki w domu. I właśnie tam trwa walka, której nie widać w jednym zdjęciu. Karmienie co kilka godzin. W dzień i w nocy. Kontrola, czy jedzą. Czy trawią. Czy nie słabną. Czy waga choć trochę idzie w górę. Każde karmienie ma znaczenie. Każdy gram ma znaczenie. Każda noc, którą przetrwają, jest małym zwycięstwem.

W trakcie opieki pojawił się kolejny problem. Zmiany skórne, wyłysienia, podejrzenie choroby dermatologicznej, możliwej grzybicy albo innego zakażenia skóry. Przy tak wyniszczonych ciałach nic nie jest drobiazgiem. Każdy pasożyt, każda infekcja, każdy brak sił dokłada ciężar do organizmu, który i tak walczy już o zbyt wiele.

Te kotki są z Ukrainy. Trafiły pod opiekę ludzi, z którymi współpracujemy i którzy każdego dnia ratują zwierzęta w warunkach, w których brakuje wszystkiego oprócz determinacji. Tym razem chodzi o trzy maluchy, które zostały zostawione za wcześnie, za słabe, za chude i zbyt odwodnione, żeby mogły poradzić sobie same.

Dlatego prosimy Was o pomoc. Potrzebne jest leczenie, diagnostyka, preparaty, jedzenie, środki na skórę, kontrola weterynaryjna i dalsza opieka. Potrzebny jest czas, którego ich ciała nie dostały na początku. Potrzebny jest spokój, którego zostały pozbawione, zanim zdążyły w ogóle urosnąć.

Zostały zostawione same.

Teraz są karmione co kilka godzin.

Zostały potraktowane tak, jakby ich życie nic nie ważyło.

A my chcemy zrobić wszystko, żeby każdy kolejny gram, który odzyskają, był dowodem, że było dokładnie odwrotnie.

Pomóżcie nam zawalczyć o te trzy małe kotki. Niech ich historia nie skończy się tam, gdzie zostały porzucone. Niech zacznie się od miejsca, w którym wreszcie ktoś zdążył je podnieść.