Jessie

Hiszpania. Czerwiec. Upał, który nie odpuszcza. Słońce, które pali ziemię, dachy, ulice i każde małe ciało, które nie ma gdzie się schować.

I trzy kocięta.

Jessie, Tulis i James trafili do schroniska dla kotów, które jest dziś pod opieką naszej Alby. To miejsce już znacie. Kiedyś opowiadaliśmy Wam, że przejęliśmy ten teren, żeby koty nie zostawały tam same. Dziś właśnie tam trafiają zwierzęta, których ktoś nie chciał widzieć dalej. Bo ktoś wie, że Alba jest na miejscu. Ktoś wie, że ktoś je podniesie. Ktoś wie, że jeśli zostawi kota przy takim miejscu, to odpowiedzialność bardzo szybko zmieni właściciela.

Jessie

Tulis

James

I to jest w tym wszystkim najgorsze.

Bo to nie jest tylko historia trzech małych kotków. To jest historia kraju w Unii Europejskiej, w którym nadal zwierzę może zostać potraktowane jak problem do przerzucenia dalej. Jak ciało, które ktoś zostawia tam, gdzie ma nadzieję, że „ktoś się zajmie”. Jak życie, które nie wymaga już decyzji, bo decyzję podejmie za niego schronisko, wolontariuszka, fundacja, lekarz, ktoś z internetu.

A przecież odpowiedzialność nie znika tylko dlatego, że ktoś zamknął za sobą bramę.

Jessie, Tulis i James nie trafili do nas jako zdrowe, silne kocięta. Trafili skrajnie odwodnieni, niedożywieni, z bardzo wysoką gorączką, silną infekcją oczu i panleukopenią. Tulis był w naprawdę ciężkim stanie. Jessie ważyła tylko 150 gramów, choć ma około dwóch miesięcy i powinna ważyć dużo więcej. To dramatycznie mało. Za mało na wiek. Za mało na walkę. Za mało na spokojne czekanie.

Dlatego nie było czekania.

Kocięta są teraz hospitalizowane w klinice weterynaryjnej. Dostają leczenie przeciw panleukopenii, leki, nawodnienie, opiekę i wszystko, czego ich małe ciała potrzebują, żeby spróbować przetrwać.

I tak, jesteśmy źli.

Bo jesteśmy jednymi z tych ludzi, którzy później muszą pokazywać Wam takie kocięta. Filmować je. Opowiadać ich historię. Prosić o pomoc. Tłumaczyć, dlaczego znowu trzeba zapłacić za leczenie, hospitalizację, diagnostykę, leki i dalszą opiekę. Bo system nie zdążył. Bo człowiek nie zareagował. Bo ktoś uznał, że wystarczy zostawić problem pod właściwym adresem.

Ale Jessie, Tulis i James nie są problemem.

Są trzema małymi życiami, które właśnie próbują wygrać z chorobą, odwodnieniem, gorączką i infekcją.

Potrzebujemy pomocy na ich leczenie, hospitalizację, diagnostykę, leki i dalszą opiekę.

Pomóżcie nam zawalczyć o Jessie, Tulisa i Jamesa.

Niech z miejsca, w którym ktoś zostawia koty, bo wie, że ktoś inny weźmie za nie odpowiedzialność, wyjdzie coś więcej niż kolejna historia bezradności.

Niech wyjdzie życie.